Αλκοολισμός- Διατροφικές διαταραχές

 Ο αλκοολισμός αναγνωρίστηκε ως ασθένεια το 1972 και σημαίνει δηλητηρίαση από αλκοόλ. Σπάνια ο ίδιος ο αλκοολικός θα ζητήσει μόνος του θεραπεία. Συνήθως ζητάνε υποστήριξη οι συγγενείς και ουσιαστικά στην θεραπεία ή στην συμβουλευτική υποστήριξη αναζητούμε τρόπους ώστε σε πρώτη φάση να ανακουφιστούν οι ίδιοι και στην πορεία, αν αυτό είναι εφικτό, να οδηγηθεί ο ασθενής σε κατάλληλη θεραπεία απεξάρτησης. Επειδή ο ίδιος δεν κινητοποιείται για θεραπεία κι αρνείται ότι υπάρχει πρόβλημα οι αρχικές θεραπευτικές προσεγγίσεις δεν περιλαμβάνουν απαραίτητα τον ίδιο αλλά την οικογένειά του.

Άνθρωποι που υποφέρουν από εξάρτηση από το αλκοόλ μπορεί ενδεχομένως να είναι πιο ευάλωτοι σε ορισμένα είδη διατροφικών διαταραχών και αντίστροφα αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητο κι η ύπαρξη της μια διαταραχής δεν προϋποθέτει την άλλη.

Με τον όρο διατροφικές διαταραχές αναφερόμαστε στις ψυχικές ασθένειες που ορίζονται από κακές διατροφικές συνήθειες που μπορεί να αφορούν είτε ανεπαρκής ή υπερβολική πρόσληψη τροφής σε βάρος της σωματικής και ψυχικής υγείας ενός άτομο. Η ανορεξία και η βουλιμία είναι οι πιο συνηθισμένες μορφές των διατροφικών διαταραχών.

Σκοπός είναι να βρεθούν τα αίτια που προκάλεσαν τις διαταραχές και να αντιμετωπιστούν ενώ συχνά απαιτείται να απευθυνθούμε σε εξειδικευμένη υπηρεσία εφόσον απειλείται η ζωή του ατόμου. Όπως και στον αλκοολισμό συνήθως απευθύνεται για βοήθεια η οικογένεια.